Gentios lub Gencjusz (; II w. p.n.e.) – współwładca iliryjskiego królestwa Ardiajów w latach 206–181 p.n.e., król Ilirii () w latach 181–168 p.n.e.; syn króla Ardiajów Pleuratosa III i jego pierwszej żony Eurydyki z Macedonii.
W 172 p.n.e., w trakcie przygotowań do III wojny między Rzymem a Macedonią, posłowie Issy poinformowali senat rzymski, że Gentios sprzymierzył się z Perseuszem, królem Macedonii i planuje wojnę przeciwko Rzymianom. Gentios odczuwając groźbę potęgi wroga, nie mógł wesprzeć militarnie sojusznika z powodu stacjonowania wielkiej floty i armii konsularnej na terenie rzymskiego protektoratu w Ilirii.
W 170 p.n.e. armia rzymska próbowała przedrzeć się do Macedonii z Tessalii. Część przeszła na teren protektoratu Ilirii celem wzmocnienia stacjonujących tam wojsk, ponieważ Molossowie stanęli po stronie Perseusza. Wysłano także żołnierzy do Issy, gdzie dowódca rzymski obserwował ruchy Gentiosa. Dowódca wojsk na terenie protektoratu z 12 tysięczną armią próbował zaatakować iliryjską Uskanę (ob. Kicevo). W tej operacji, która miała na celu przerwanie komunikacji między Gentiosem a królem Macedonii, utracił 9000 żołnierzy.