Okoliczności powstania utworu Iwaszkiewicz napisał opowiadanie w 1960 roku. Utwór jest związany z jego osobistymi doświadczeniami, przede wszystkim z relacją z Jerzym Błeszyńskim, którego poznał w latach 50. XX wieku. Ich znajomość trwała do 1959 roku, kiedy Błeszyński zmarł na gruźlicę. Opowiadanie stanowi literackie przetworzenie ostatnich miesięcy jego życia oraz relacji z najbliższymi. Tytułowa Marona wzorowana była na okolicach wsi Elizin nad Jeziorem Białym, gdzie Iwaszkiewicz przebywał podczas odwiedzin przyjaciela w sanatorium. Pierwowzorami bohaterów byli m.in. Jerzy Błeszyński (Janek), jego żona Alicja Pietraszek (Ola), kierowca pisarza Szymon Piotrowski (Arek) oraz lekarz Tadeusz Częścik (ordynator Częścicki). Postać Oli zawiera elementy autobiograficzne samego Iwaszkiewicza, szczególnie w scenach opieki nad chorym i prowadzonych z nim rozmowach.