W Paryżu mieli swoją siedzibę emigranci szwajcarscy. W 1790 został tam założony przez Jeana Nicolasa Castelliego szwajcarski klub patriotyczny. Wśród zwolenników zmian ustroju Szwajcarii obok Ochsa wyróżniali się: Frédéric César de La Harpe i Paul Usteri. W latach 1796–1797 planował wspólnie z Napoleonem stworzenie rewolucyjnego rządu w Szwajcarii, opracował także nowy projekt konstytucji wzorowany na francuskiej ustawie zasadniczej z 1795. Został on zaakceptowany przez Bonapartego i w wersji skróconej opublikowano go we francuskim dzienniku Moniteur 8 lutego 1798. Opracowana przez Ochsa konstytucja Republiki Helweckiej (nazywaną przez jego przeciwników Książeczką Ochsa) została przyjęta z drobnymi poprawkami 12 kwietnia 1798 w Aarau podczas zebrania grupy delegatów z 10 kantonów, tworząc pewnego rodzaju konstytuantę. Oprócz przyjęcia nowej ustawy zasadniczej uczestnicy obrad powołali rząd Republiki zwany dyrektoriatem wykonawczym. Nową konstytucję przyjęto w Vaud. Natomiast kanton Bazylea zaczął opracowywać następujące zmiany: zwiększenie praw kantonów, zmniejszenie pozycji dyrektoriatu względem parlamentu i sądownictwa, ułatwienie rewizji konstytucji. Modyfikacje te zaaprobowały kantony: Argowia, Berno, Fryburg, Obwalden, Solura, Szafuza oraz Zurych.