USS England (DE-635) – amerykański niszczyciel eskortowy, należący do typu Buckley, zbudowany dla United States Navy w 1943 roku. W działaniach wojennych na Pacyfiku wsławił się zatopieniem w ciągu dwunastu dni drugiej połowy maja 1944 roku sześciu japońskich okrętów podwodnych. 9 maja następnego roku został poważnie uszkodzony po ataku japońskiego lotnictwa, tracąc 37 zabitych lub zaginionych członków załogi. 15 października 1945 roku został skreślony z listy floty i w roku następnym sprzedany na złom.
Opis konstrukcji
„England” był jednym ze 148 (wliczając w to jednostki przekazane Royal Navy i przebudowane po ukończeniu na szybkie transportowce desantowe) niszczycieli eskortowych typu Buckley, określanych także, od rodzaju napędu, jako Turbo-Electric Drive (TE). Jego projektowana wyporność standardowa wynosiła 1400 długich ton (ts), pełna 1740 ts, długość całkowita 93,3 m, szerokość maksymalna 11,1 m zaś średnie zanurzenie przy wyporności standardowej 2,8 m.