Niszczyciel miał napęd turboelektryczny. Dwa kotły firmy Foster-Wheeler dostarczały parę do turbogeneratorów produkcji General Electric, które wytwarzały prąd dla silników elektrycznych, napędzających poprzez przekładnie redukcyjne dwie śruby. Łączna moc układu, wynosząca 12 000 shp, miała zapewnić prędkość maksymalną 24 węzłów. Zapas 350 ton paliwa pozwalał przepłynąć 4940 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 12 węzłów.
Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły trzy pojedyncze działa uniwersalne Mk 22 L/50 kal. 76 mm (3 cale) na otwartych stanowiskach, dwóch na dziobie, w superpozycji, trzecim na rufie; jedno poczwórne stanowisko dział przeciwlotniczych Mk 2 kal. 28 mm (tzw. chicagowskie pianina) na rufie, w superpozycji do działa kal. 76 mm, oraz osiem, później dziesięć, pojedynczych dział automatycznych Oerlikon kal. 20 mm na podstawach Mk 4. Do zwalczania okrętów podwodnych niszczyciel dysponował miotaczem bomb głębinowych Mk 10 (Hedgehog) na pokładzie dziobowym za stanowiskiem pierwszego działa, ośmioma burtowymi miotaczami Mk 6 (K-guns), po cztery na burcie, oraz dwoma zrzutniami bomb głębinowych Mk 9 Mod. 0 na rufie. Ponadto okręt posiadał potrójną wyrzutnię torpedową Mk 15 kal. 533 mm (21 cali).