Stanowi to dodatkowy dowód identyfikujący postać jako Augusta.
Bogato zdobiony pancerz zawiera liczne sceny alegoryczne. W górnej części widoczna jest postać identyfikowana jako Jowisz lub Caelus podtrzymujący sklepienie niebieskie. Towarzyszą mu bóstwa niebiańskie: po lewej Sol, jadący rydwanem po niebie, oraz Luna, trzymająca pochodnię, częściowo zasłonięta przez Aurorę z dzbanem – symbolem porannej rosy.
Centralna scena przedstawia króla Partów lub jego wysłannika oddającego orły legionowe rzymskiemu oficerowi, Augustowi lub Marsowi Ultorowi („Mścicielowi”). Zwrot orłów, utraconych w bitwie pod Carrhae w 53 roku p.n.e., miał miejsce w 20 roku p.n.e. w wyniku negocjacji prowadzonych przez Augusta. Posąg musiał więc powstać po tej dacie. Po bokach sceny znajdują się postacie dwóch płaczących kobiet – alegorie podbitych ludów. Jedna, pozbawiona miecza, symbolizuje lud całkowicie pokonany;