Tym samym Henrykowi Brzuchatemu pozostało w posiadaniu kadłubowe państewko skurczone do pasa Legnica–Środa–Wrocław–Brzeg, oddzielającego tereny księstwa głogowskiego na północy od księstwa świdnicko-jaworskiego na południu. Po śmierci Brzuchatego w 1296 r. rządy opiekuńcze w dzielnicy wrocławsko-legnickiej sprawował Bolko jaworski, a po nim biskup wrocławski Henryk z Wierzbnej. W 1305 r. wiek sprawczy i panowanie nad ojcowizną uzyskał najstarszy syn Henryka, Bolesław Rozrzutny, który w 1312 r. objął władaniem ziemie legnicką i brzeską, zaś księstwo wrocławskie w postaci okręgów średzkiego i wrocławskiego oddał młodszemu bratu, Henrykowi Dobremu.
Ostateczne kontury księstwa wrocławskiego ukształtowały się pod panowaniem czeskim, gdy król Karol Luksemburski zakupił w 1348 r. okręg namysłowski od książąt legnickich, a w 1356 r. włączył go administracyjnie do księstwa wrocławskiego, choć okresowo okręg ten był jeszcze później nadawany w zastaw różnym władcom, m.in. Władysławowi Opolczykowi.