Wkrótce król Ludwik XIV zachęcił Marię do tego, by przeprowadziła się do Monako. Jej mąż w tym czasie leczył zranienie, jakie doznał w trakcie udziału w bitwie pod Namur. Kobieta początkowo zachwycona była możliwością samodzielności i niezależności, pozostawała jednak pod czujnym okiem swojego teścia. W tym czasie Antoni pomieszkiwał w Paryżu i wówczas oboje namiętnie oddawali się kolejnym romansom. Rozłąka trwała sześć lat. Stan ten zakończyła interwencja Ludwika XIV, który zaangażował ojca Marii do tego, by znów połączyć książęcą parę.
Księżna Monako Zachowanie księżnej Marii i księcia Antoniego oraz kolejne skandale sprawiły, że panujący wówczas w Monako Ludwik I Grimaldi zapragnął, by tron przypadł w udziale jego nieślubnemu synowi, Antoniemu Chavalier Grimaldi. Było to jednak niemożliwe ze względu na to, że był on potomkiem księcia z nieprawego łoża. Książę Ludwik zmarł 1 stycznia 1701 i tego dnia Maria została księżną Monako, a jej mąż zasiadł na tronie jako książę Monako.