Na wieść o buncie gen. Ławra Korniłowa, po apelu szefa Rządu Tymczasowego o „obronę rewolucji” przed nim, Bubnow domagał się na nadzwyczajnym posiedzeniu 36 piotrogrodzkich działaczy partyjnych w dniu 27 sierpnia 1917 r. przyjęcia innej taktyki, niż chciały najwyższe organy partyjne. Był przeciwny wejściu bolszewików do jakichkolwiek ciał, które miały bronić Rządu Tymczasowego przed prawicowymi oficerami wspólnie z eserowcami i mienszewikami. Twierdził, że partia powinna dążyć do kierowania aktywnością mas, nie wspierając ani Korniłowa, ani Kiereńskiego. Ostatecznie jednak bolszewicy zdecydowali się wezwać oraz współorganizować robotników, żołnierzy i marynarzy do walki z Korniłowem.
5/18 października 1917 r. na posiedzeniu piotrogrodzkiego komitetu partyjnego wspólnie z Grigorijem Sokolnikowem oraz Ivarem Smilgą najbardziej stanowczo domagał się natychmiastowej organizacji zbrojnego powstania przeciwko Rządowi Tymczasowemu, zgodnie ze wskazaniami przesłanymi kilka dni wcześniej przez ukrywającego się LeninaA. Rabinowitch, The Bolsheviks Come..., s. 195-196 i 200-201.. Brał udział w posiedzeniu Komitetu Centralnego 10/22 października, podczas którego zdecydowano o organizacji powstaniaA. Rabinowitch, The Bolsheviks Come..., s. 203 i 206.. 16/29 października 1917 r.