wszedł w skład piotrogrodzkiego Komitetu Wojskowo-RewolucyjnegoA. Rabinowitch, The Bolsheviks Come..., s. 234. i podczas zbrojnego przejęcia władzy przez bolszewików był odpowiedzialny, jako komisarz, za opanowanie dworców kolejowych w stolicy Rosji.
Po II Zjeździe Rad wszedł w skład Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego (WCIK) i do Ludowego Komisariatu Transportu RFSRR. Jeszcze w listopadzie 1917 r. jako komisarz linii kolejowych został skierowany na południe Rosji, by brać udział w walce z białymi Kozakami dońskimi Aleksieja Kaledina. W grudniu 1917 r. był jednym z dowódców nieudanej obrony Rostowa nad DonemP. Kenez, Red Attack, White Resistance: Civil War in South Russia 1918, New Academia Publishing, Washington DC, , s. 65. przed wojskami Kaledina.
Okres wojny domowej mały|Wołodymyr Zatonśki, Jur Kociubinśki oraz Andriej Bubnow, Ukraina 1918 r. W marcu 1918 na VII zjeździe RKP(b) opowiedział się przeciwko traktatowi brzeskiemu. W marcu tego samego roku wszedł do marionetkowego rządu radzieckiej Ukrainy jako komisarz spraw gospodarczych. Od października 1918 r. działał w bolszewickim podziemiu w Kijowie, gdzie proklamowana została Ukraińska Republika Ludowa. Był członkiem obwodowego biura Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy.