Polegały one na tym, że wyznaczano określony kontyngent zbrojnych ludzi, których mieli dostarczyć właściciele dóbr ziemskich (jazdę) i miasta (piechotę). Przykładem może być uchwała średzka z 1458 dotycząca Wielkopolski.
W 1477, tuż przed zjazdem piotrkowskim powstał memoriał Jana Ostroroga, w którym przedstawił on m.in. projekt reformy pospolitego ruszenia. Ideą przewodnią projektu było, żeby wszyscy mieszkańcy kraju brali udział w jego obronie. Służbą wojskową mieli być objęci nie tylko posiadacze ziemi, ale również chłopi i nie posiadający dóbr ziemskich mieszczanie. Wymiar służby miał być określony na podstawie cenzusu majątkowego. Miasta miały dostarczać na potrzeby wojenne dział, prochów, wozów itp., w ilości odpowiedniej do liczby mieszkańców. Projekt Ostroroga nie został zrealizowany, ale niektóre jego myśli znalazły uznanie w uchwale piotrkowskiej. Wymiar służby uzależniono od cenzusu majątkowego.
Uchwała z 1477 przyjęta została na wypadek zagrożenia ze strony Turcji. Ponieważ do wojny nie doszło, uchwała nie weszła w życie.