w Pałacu Narodów w Genewie – Nagrodę im. Leona Bernarda, najwyższe wyróżnienie WHOLaureaci nagrody im. Leona Bernarda. Po wojnie doprowadził do reaktywowania Polskiego Towarzystwa Higienicznego, którego prezesem był do końca życia. Od 1951 r. członek korespondencyjny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, od 1962 r. członek korespondencyjny Polskiej Akademii UmiejętnościReprezentanci nauk medycznych, zmarli członkowie AU w Krakowie, PAU, TNW i PAN, Katedra Historii Medycyny UJ CM.
Od 1961 r. był członkiem Akademii Nauk Medycznych ZSRR, a od 1962 r. członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk, gdzie przewodniczył Komitetowi Higieny. Był członkiem honorowym Towarzystwa Naukowego Płockiego. W 1964 r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Płocka.
Był mężem Wandy z Żebrowskich (1889–1968), inż. agronoma.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A20-1-7).
Główne prace Wieś płocka (1937) Stan opieki lekarskiej nad ludnością wiejską (1937) Gruźlica na wsi (1938) Epidemiologia ogólna (1956) Źródło: