pozycji.
Rok 1988 był znacznie mniej udany dla włoskiego zawodnika. Spośród trzynastu eliminacji, tylko w pięciu dojechał do mety, czterokrotnie kończąc zmagania w czołowej dziesiątce. Najlepiej spisał się w GP Czech, gdzie zajął czwartą lokatę. Uzyskane punkty sklasyfikowały go na 13. miejscu.
W sezonie 1989 Włoch zadebiutował na motocyklu Hondy. Wyniki nie uległy jednak znacznej poprawie. Loris sześciokrotnie zameldował się na punktowanych pozycjach. Podbudował swój dorobek punktowy dzięki świetnej postawie w kończącym rywalizację GP Brazylii, w którym sięgnął po pole position, a dzień później zajął trzecią lokatę. Nieznacznie większa pula punktów w stosunku do poprzedniego roku zagwarantowała mu 11. pozycję w końcowej klasyfikacji.
Wraz z nową dekadą Reggiani po raz trzeci powrócił na maszynę Aprilii. W trakcie zmagań dziewięciokrotnie dojechał w czołowej piętnastce. Jedyne podium w sezonie uzyskał na torze we Francji, w którym został sklasyfikowany na trzeciej lokacie. Pomimo większego dorobku w porównaniu z zeszłym rokiem, Loris musiał pogodzić się, tak jak przed dwoma laty, z 13. lokatą.