Pracowało w nim w latach: 1903 – 120, w 1906 – 150 osób i w 1911 – 173 osoby. Natomiast według danych z Księgi Adresowej Miasta Łodzi... w 1905 zatrudniał 95, a w 1910 – 150 do 170 robotników.
Od maja 1904 do października 1910 firmę prowadził Zygmunt Terakowski, a po nim Edmund Roman, od listopada 1911 – Władysław Wcisło. Wartość produkcji w tych dwóch latach wynosiła odpowiednio 60 800 i 170 000 rubli. Protokoły SIF zawierają liczne dane z lat 1900–13 o wymiarze czasu pracy – od 7:00 do 12:00 i od 13:30 do 19:00 (od 1904 stopniowo ulegał on redukcji do 4 dni w tygodniu, a w 1907 do 6 godzin dziennie) i sumie płac, która wynosiła: w 1902 – 21 400 rubli dla 115 robotników, w 1903 – 25 900 rubli (127 osób), w 1904 – 26 400 rubli (136), w 1905 – 22 800 rubli (150), w 1908 – 39 000 rubli (150), w 1909 – 48 500 rubli (165), w 1910 – 54 000 rubli (175), w 1913 – 51 000 rubli (162). W 1908 zainstalowano napęd elektryczny z silnikiem o mocy 15 KM, a w 1911 – o mocy 35 KM. Wówczas też wzrosła liczba zamówień i czas pracy. Ponieważ minął kolejny pięcioletni okres dzierżawy lokalu, zamiast odnawiać dzierżawę, Resiger kupił 1 lutego 1910 dom, w którym mieściła się drukarnia. W październiku 1913 przyjął na wspólnika przemysłowca Oswalda O. Müllera.
Posiadał w Warszawie przedstawiciela w osobie J.