Natanbluta.
W 1912 kupił komplet nowych czcionek w odlewni Hermanna Bertholda w Petersburgu. W miejscowej prasie reklamował wyroby introligatorskie swojej firmy i nowy materiał do tek, portfeli, okładek ksiąg handlowych z nowoczesnych materiałów Dermotoidu i Libroidu produkowanych w zakładach L. Grohmanna w Łodzi, przewyższających znacznie skórę i płótna introligatorskie, gdyż nie dają się zmywać.
Do 1918 wydrukował łącznie 127 druków zwartych.
Wspólnie z Zygmuntem Terakowskim opracował Podręcznik kalkulacyjny robót drukarskich, litograficznych, introligatorskich oraz materiałów cła wwozowego i transportu, który wydał drukiem w 1908, sprzedając każdy ze 100 egzemplarzy po 35 rubli.
Za wykonane towary firma otrzymała m.in. złote medale na wystawach: higienicznej w 1903 w Łodzi, wszechświatowej 1905 w Brukseli i gospodarczej 1908 w Rostowie.
Firmę zlikwidował w 1917, a jej upadek przyspieszyła rekwizycja maszyn przez Niemców w chwili, gdy przeżywała ona trudności wobec braku zamówień, oraz pożar w 1916 nieubezpieczonej drukarni przy al. Kościuszki 83. Straciwszy majątek, Resiger pracował jako ajent ubezpieczeniowy, a do 1939 dyrektor łódzkiego oddziału zakładu ubezpieczeń „Riunione Adriatica di Sicurtà” przy ul. Piotrkowskiej 136. W 1937 mieszkał w Łodzi przy ul.