Platerowaną srebrem pajęczynę, uzyskaną za pomocą tej metody, zaprezentowano księciu Albertowi podczas wizyty w zakładzie Elkingtonów w 1844 roku.
Parkes posiadał 66 patentów na procesy i produkty głównie związane z elektroplaterowaniem oraz uzyskiwaniem tworzyw sztucznych.
W 1846 roku opatentował proces zimnej wulkanizacji gumy, nazywany przez Thomasa Hancocka „jednym z najbardziej wartościowych i niezwyczajnych odkryć wieku”M.Kaufman, tamże, s. 17..
Jako jednemu z pierwszych chemików, udało mu się dodać niewielkie ilości fosforu do metali i stopów – stworzył brąz fosforowy (patent 12325 z roku 1848, uzyskany wspólnie ze swoim bratem Henrym Parkesem)
W 1850 roku odkrył i opatentował proces Parkesa, który służy do ekonomicznego odseparowywania srebra od ołowiu. Uzyskał patent także na udoskonalenia procesu w roku 1851 i 1852.
W 1856 roku, opatentował Parkesine – pierwszy termoplastyczny materiał – celuloid oparty na nitrocelulozie potraktowanej różnymi domieszkami.