Ten materiał, zaprezentowany w 1862 roku na międzynarodowej wystawie w Londynie, był prekursorem wielu nowoczesnych, estetycznych i użytkowych zastosowań tworzyw sztucznych.
Materiał Parkesa został wytworzony wkrótce potem jako ulepszona forma ksylonitu przez jego współpracownika Daniela Spilla, który wniósł pozew sądowy o patent przeciwko John Wesley Hyatt, wynalazcy celuloidu z USA. W 1870 roku sąd jednak orzekł, że to Parkes jest właściwym odkrywcą z uwagi na jego wcześniejsze eksperymenty.
Życie prywatne Alexander Parkes urodził się przy ulicy Suffolk w Birmingham. Był czwartym synem Jamesa Mearsa Parkesa oraz jego żony Kerenhappuch Childs. Parkes był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa z Jane Henshall Moore (1817–50), miał czterech synów i dwie córki (krykiecista Howard Parkes był jego wnukiem), zaś z drugiego małżeństwa z Mary Ann Roderick (1835–1919), czterech synów i siedem córek. Z najstarszym z synów z drugiego małżeństwa, Alexandrem Parkesem jr., prezentował wiele oryginalnych zastosowań parkesiny w Muzeum Nauki w Londynie w 1937„The Times”, 8 marca 1937..