thumb|240px|Rzut parteru Pałac Lanckorońskich (niem. Palais Lanckoroński) – neobarokowy pałac wzniesiony w latach 1894–1895 przy Jacquingasse 16–18 według projektu sporządzonego przez Biuro projektowe Fellner & Helmer na zlecenie hr. Karola Lanckorońskiego. Uszkodzony podczas bombardowań w czasie wojny, strawiony przez pożar w 1945, nie został odbudowany z powodu trudności finansowych. Na jego miejscu stanął budynek biurowy firmy Hoffmann-LaRoche, użytkowany przez firmę Motorola.
Historia Hrabia Karol Lanckoroński (1848–1933) był dziedzicznym członkiem austro-węgierskiej Izby Panów. Urodzony w Wiedniu, zdobył wykształcenie prawnicze i zasiadał w parlamencie jako członek Koła Polskiego. Od roku 1914 był wielkim szambelanem dworu cesarskiego,
Karol Lanckoroński był znawcą i kolekcjonerem dzieł sztuki – zgromadził bogate zbiory. Ponieważ dawna rezydencja przy Riemergasse 8 nie mogła pomieścić rozrastającej się kolekcji, wzniesiono nową rezydencję w pobliżu pałacu Belvedere na miejscu zburzonych fortyfikacji miejskich.