Nowy pałac o trzech kondygnacjach znajdował się na terenie obszernego ogrodu. Pałac w stylu neobarokowym stał się miejscem spotkań elit Wiednia: arystokratów i artystów. Do gości pałacu należeli m.in. malarze Hans Makart, Arnold Böcklin, rzeźbiarze Auguste Rodin, Victor Tilgner i Kaspar von Zumbusch, oraz literaci Hugo von Hofmannsthal i Rainer Maria Rilke.
Budynek był odsunięty od linii zabudowy i otoczony ogrodzeniem z kutego żelaza z dwiema bramami. Przy ulicy znajdował się domek portiera. Budynek był całkowicie podpiwniczony i nakryty dachem mansardowym z poddaszem użytkowym.
Znaczną część pomieszczeń zajmowały zbiory dzieł sztuki. Ta część pałacu była dostępna dla publiczności. Kolekcja obejmowała obrazy od trzynastego wieku do współczesności, a także rzeźby antyczne,włoskie renesansowe i barokowe. W skład kolekcji wchodziły też dzieła sztuki z galerii Stanisława Augusta.
Po upadku monarchii austro-węgierskiej Karol Lanckoroński przyjął wraz z rodziną obywatelstwo polskie, pozostając jednak w Wiedniu. Po jego śmierci w 1933 zarządzanie pałacem przejął jego syn Antoni Lanckoroński (zm. 1965).