Rzym jednak nie chciał prowadzić dalszych działań wojennych przeciwko Ardiajów, prawdopodobnie przewidując wojnę z Kartaginą.
Ostatnie lata Filip V Antygonida przyjął życzliwie Demetriusza, uznając go za sojusznika i dopuszczając na swój dwór. Ta decyzja wzmogła nieufność Rzymian do Macedonii. Od tego czasu Demetriusz był prywatną osobą do swej śmierci. Latem 217 p.n.e. Rzymianie prowadzili rozmowy z młodym Pinnesem, uważając go za winnego odszkodowań wojennych. Przy okazji odwiedzili Filipa, by zażądać wydania im Demetriusza. Postulat ten miał charakter żądania ultymatywnego. Filip odmówił spełnienia ich postulatowi.
Polibiusz, historyk grecki, obwiniał Demetriusza o negatywny wpływ na zachowanie Filipa. Ten bowiem chcąc zając akropolę Messeńczyków, Messene, oznajmił władzom miejskich, że ma zamiar obejrzeć zamek oraz złożyć ofiarę Zeusowi. Będąc w zamku, przyniesiono mu wnętrzności ofiar, po czym zapytał na boku Aratosa starszego, co one mu mówią, czy maj wyjść z zamku, czy nim zawładnąć?