Okres II wojny iliryjskiej (220-219 p.n.e.) W tym czasie Demetriusz z Faros postanowił zerwać sojusz z Rzymem oraz poślubić Triteutę, matkę małoletniego Pinnesa. W ten sposób stał się ważnym sojusznikiem Ardiajów. Łamiąc ich układ z Rzymianami, wysłał okręty na południe od Lissos i gdy Rzymianie toczyli wojny z Galami oderwał Atintanów od ich protektoratu. Dzięki czemu uzyskał bezpośrednie połączenie komunikacyjne z Macedonią. Doszło wówczas do zawarcia sojuszu między królem Filipem V a Ardiajami. Ci mieli wysłać 30 małych statków wojennych (lemboi) z floty Skerdylaidasa przeciw Związkowi Etolskiemu w r. 219 p.n.e.
Rzym w tajemnicy przygotował flotę i zgromadził armię, zapewne w tej samej wielkości co w czasie pierwszej wojny. Demetriusz po osadzeniu garnizonu w Dimale (Dimallum) na wschód od Apolonii, wymordował pro rzymskich polityków w innych miastach i zebrał 6 tys. żołnierzy, by bronili Faros. Rzymianie jednak w tydzień zdobyli Dimale, uważane za nie do zdobycia, i przyjęli kapitulację innych miast. Potem postanowili wyruszyć drogą morską do Faros. Po pokonaniu Ilirów, zdobyli miasto Faros. Samego Demetriusza nie schwytali bowiem umknął na lemboi do Filipa V w Akcjum.