Świniowate są wszystkożerne. Dotyczy to także dzikana zaroślowego. Spożywa on korzenie i bulwy, zjada zboża i owoce, nie pogardza grzybami. Pożera jaja, bezkręgowce, ptaki i niewielkich rozmiarów ssaki, nie gardząc padliną. Poszukuje larw i pierścienic, ryjąc w ziemi. Zryć potrafi w krótkim czasie znaczny obszar. W Ugandzie dzikany zaroślowe podążają za stadami małpokształtnych żerujących na rosnących na drzewach owocach, by konsumować upadające im owoce. Podobne zachowania wykazuje dzikan rzeczny. Jak swoi krewni, dzikan dysponuje zaledwie niezłym wzrokiem, ma natomiast dobry węch i słuch.
Dzikan zaroślowy odgrywa istotną rolę w rozsiewaniu nasion.
Na dzikana zaroślowego polują drapieżniki, do których zaliczają się człowiek rozumny, lew afrykański, lampart, krokuta cętkowana, a także pytony i orły. Nie mogąc ratować się ucieczką, dzikan broni się przed agresorem, a dotyczy to zwłaszcza odyńca czy maciory broniącej swych prosiąt. Do zagrożenia ustawia się przodem bądź bokiem, uderza ryjem i czołem, stroszy grzbiet.
Zagrożenia i ochrona Populacja jest stabilna, choć lokalnie mogą występować spadki liczebności.