Ekologia Dzikan zaroślowy zasiedla szeroki wachlarz siedlisk, zamieszkując lasy i otwarte tereny z drzewami, ale też busz i zarośla, także suche. Sięga od poziomu morza do wysokości 4000 m, woli jednak dna dolin o miękkiej glebie i bujnej roślinności. Zasiedla Kilimandżaro, wzgórza Wielkiego Rowu Zachodniego i Wyżyny Abisyńskiej. Preferuje gęstą roślinność. Ponadto różne podgatunki zasiedlają inne siedliska. Podczas gdy P. l. somaliensis bytuje w lasach nad rzekami, P. l. hassama zamieszkuje lasy wyżej położone. Od dzikana rzecznego niekiedy oddziela dzikana zaroślowego bariera ekologiczna, czego przykładem jest rzeka Kongo. Na niektórych terenach jednak oba dzikany sąsiadują ze sobą sympatrycznie. Wtedy występuje między nimi separacja ekologiczna: dzikan zaroślowy umiejscawia się w lasach na wyżej położnych terenach niż dzikan rzeczny. Zwierzę radzi sobie także w siedliskach zmodyfikowanych ręką człowieka, uprawiającego kukurydzę, trzcinę, orzeszki ziemne czy fasolę. Dzikan zaroślowy osiąga zagęszczenie od 0,3 do 0,5 osobnika na km² wedle badań z Afryki Południowej. Areał liczy od 3,8 do 10,1 km² ze średnią 7,2 km².