Szerszy ich wybór znajdował się w czytelniach wchodzących w skład większości klubów, z których korzystać można było bezpłatnie. W 1948 r. z jednej czytelni w Warszawie skorzystało 7,5 tys. osób, mając do dyspozycji prawie 200 czasopism z 30 krajów, zaś 23 czytelnie dostępne w 1958 r. odwiedziło około 5,5 mln osób. Średnia frekwencja roczna w jednej czytelni w 1958 r. wynosiła 239130 osób, co dawało około 696 czytelników dzienne. Każda z czytelni dysponowała wówczas od 400 do 700 tytułami pism.
Czytelnie klubowe stawały się często lokalnymi ośrodkami życia kulturalnego. W klubach działały kawiarenki (z kawą, herbatą, napojami, czasem z ciastkami), szatnie i ubikacje. Urządzano w nich wystawy artystyczne, spotkania z autorami i artystami, pokazy filmowe lub kameralne koncerty. Przykładem takich inicjatyw była zorganizowana w listopadzie 1966 r. w lubelskim Klubie MPiK wystawa fotograficzna p.t. „Jeden dzień w Moskwie” J. Trembeckiego, fotoreportera „Kuriera Lubelskiego”. Przy klubach działały też szkoły języków obcych. W 1976 roku w klubach MPiK odbyło się 1110 kursów języków obcych, 24 tys. innych kursów, zorganizowano ponadto 320 imprez oraz 75 tys.