Od 1191 do 1489 Cypr pozostawał pod władzą francuskiej dynastii Lusignan. W 1196 na Cypr przybyło czterech biskupów rzymskokatolickich na czele z arcybiskupem, który miał rezydować w Nikozji. Kościół katolicki przejął również szereg obiektów sakralnych odebranych strukturom prawosławnym. W 1222 panująca dynastia wydała zakaz przyjmowania nowych mnichów do prawosławnych klasztorów oraz skasowała dziesięć z czternastu działających eparchii. Pozostali czterej biskupi zostali zmuszeni do podporządkowania się jurysdykcji Kościoła katolickiego. Arcybiskup Cypru Neofit, który odmówił takiego podporządkowania się, został wygnany z wyspy. W 1231 trzynastu mnichów z klasztoru Kantara zostało za odmowę przyjęcia katolicyzmu poddanych torturom, a następnie spalonych.