Odkupienie dokonane w ofierze Krzyżowej przemieniło władanie (δεσποτεία) w miłość (φιλοστοργία) i troskę o słabszą płeć.
Sakramentalność małżeństwa W epoce Jana Chryzostoma małżeństwo nie było ujmowane jako sakrament, traktowano je jednak jako wielkie misterium w znaczeniu religijnym.
Cele chrześcijańskiego małżeństwa Wzrastanie w miłości i droga do świętości Zrodzenie i wychowanie potomstwa Zachowanie czystości Tajemnica małżeństwa w życiu wiecznym Jan Chryzostom, zgodnie z myślą św. Pawła (1Kor 7, 28), zezwalał osobom owdowiałym na powtórne wejście w związek małżeński. Czynił to jednak z wyrozumiałości. Gorąco zalecał za to wdowom i wdowcom pozostanie w swoim stanie, wychodząc z założenia, że małżeństwo nie kończy się wraz ze śmiercią współmałżonka, ale trwa dalej i oczekuje na swoje ponowne, pełniejsze już pojednanie w ciele duchowym. Godne przeżywanie stanu wdowieństwa świadczy, jego zdaniem, o głębokiej wierze i prawdziwej miłości do współmałżonka. W ten sposób pojmował zresztą integralną prawdę o nierozerwalności chrześcijańskiego małżeństwa i jego podobieństwie do związku Chrystusa z Kościołem.