W 1315 biskup Pragi Jan IV z Dražic polecił wszczęcie postępowania inkwizycyjnego przeciwko kilkunastu osobom podejrzanym o herezje, w tym przeciwko włoskiemu lekarzowi Rychardynowi z Pawii. Inkwizytorami biskupimi zostali franciszkanin Walter, tytularny biskup Sury, oraz Tomasz Blasius, dziekan ze Stara Boleslav (późniejszy archidiakon Pragi). Z nieznanych bliżej powodów dochodzenie to zakończyło się ostrym konfliktem między biskupem a jego inkwizytorami. Biskup odmówił zatwierdzenia wyroków śmierci wobec czternastu skazanych heretyków i nakazał ich uwolnienie. W rezultacie został oskarżony o sprzyjanie herezji. Papież Jan XXII uznał zarzuty za dostatecznie uzasadnione i zawiesił biskupa w pełnieniu obowiązków do czasu wyjaśnienia sprawy, a także mianował w Królestwie Czech papieskich inkwizytorówKras, s. 123-128; Lea, II, s. 429-430; Lambert, s. 388, 391; Lerner, s. 26-27; Soukop, s. 148-149..
Okres 1318–ok. 1355 thumb|right|Papież Jan XXII 1 maja 1318 Jan XXII mianował dominikanina Koldę z Koldic i franciszkanina Hartmanna z Pilzna papieskimi inkwizytorami w Królestwie Czech. Mieli oni działać wspólnie na obszarze diecezji praskiej i ołomunieckiej. Kolda zmarł ok.