Objęło ono prawdopodobnie kilka tysięcy osób, przy czym oskarżeni byli niemal bez wyjątku narodowości niemieckiej. Jego działalność prowadziła do licznych sporów jurysdykcyjnych, wywołała też czynny opór heretyków. Jego przeciwnicy zarzucali mu arbitralność działań, a on z kolei zarzucał swym oponentom sprzyjanie heretykom. Kilkakrotnie organizowano zamachy na życie inkwizytora. Zmarł on około 1355 prawdopodobnie wskutek ran odniesionych w jednym z takich zamachówLambert, s. 219, 391; Lerner, s. 106-112; Lea, II, s. 431; Kras, s. 135-136..
Równolegle z inkwizycją papieską nadal funkcjonowała w Czechach inkwizycja biskupia. Od 1329 do 1345 urząd inkwizytora biskupiego w diecezji praskiej ponownie sprawował Tomasz Blasius, od 1319 archidiakon praski, który blisko współpracował z Gallusem z NeuhausKras, s. 125, 136..