Od północy Zamek zwrócony jest w stronę Ogrodu Letniego. Skrzydło to okalają ryzality, pomiędzy którymi znajduje się marmurowa kolumnada podtrzymująca balkonMałek E., Stefanowicz-Maciaszek E., Petersburg. Miasto białych nocy, Kraków 2008, s. 141.. Zejście do ogrodu ozdabiają posągi Herkulesa i Flory. Przez ostatnie dwa stulecia budynek charakteryzował się czerwoną barwą ścian. Kolor ten tłumaczono na różny sposób. Miało to być nawiązanie do Zakonu Maltańskiego, którego Paweł został wielkim mistrzem. Legenda natomiast głosi, że pewnego dnia kochanka imperatora Anna Łopuchina upuściła czerwoną rękawiczkę. Paweł podniósł ją, a następnie pokazał ją architektowi i zażądał by ściany nowego pałacu były pomalowane dokładnie na ten sam kolor.
Nad obiektem góruje złota iglica pałacowej cerkwi pod wezwaniem św. Michała Archanioła. W momencie ukończenia budowy była to piąta tak efektowna iglica w Petersburgu, po Soborze św. św. Piotra i Pawła, Admiralicji, dzwonnicy soboru św. Mikołaja oraz cerkwi Symeona i AnnyBazylow L., Historia Nowożytnej Kultury Rosyjskiej, Warszawa 1986, s. 107..
Budowla została otoczona systemem kanałów i rowów oraz mostów zwodzonych.