Wkrótce potem udało mu się przekonać początkowo niechętnego saksofonistę McCooka by został liderem całej formacji, i tak późną wiosną 1964 roku narodzili się The Skatalites – najsłynniejszy zespół ska wszech czasów, który mimo iż istniał tylko przez niewiele ponad rok, zdołał w tym czasie zrewolucjonizować całą muzykę jamajską.

Po rozłamie do jakiego z różnych przyczyn doszło w sierpniu 1965 roku, The Skatalites podzielili się na dwie formacje, z których jednej przewodził Alphonso (The Soul Brothers, później The Soul Vendors), drugiej zaś McCook (The Supersonics). Knibb zdecydował się dołączyć do zespołu tworzonego przez McCooka, w którego brzmieniu dominowało już wówczas nieco wolniejsze rocksteady. Jeszcze przez jakiś czas grywał także dla Coxsone'a, jednak wraz z nadejściem ery reggae zdecydował się zawiesić karierę i przez sześć lat pracował, grając na "Star Water" i "The Bahama Star", dwóch wielkich statkach wycieczkowych kursujących po wyspach karaibskich. Po powrocie na scenę współpracował z dwójką dawnych przyjaciół ze Studia One: najpierw przez dwanaście lat z pianistą jazzowym Cecilem Lloydem, a przez kolejnych siedem lat z wibrafonistą Lenem Hibbertem w Ocho Rios.