Do gry służy kwadratowa plansza podzielona na 81 pól (9x9) oraz zestaw pionów: 16 czarnych i 9 białych, wśród których jeden, specjalnie oznaczony, jest zwany królem. Czarne piony tworzą zwykłą armię, natomiast białe tak zwaną armię królewską. W rozstawieniu początkowym król jest umieszczany na środkowym polu, zwanym w języku lapońskim konakis (tron). Dookoła króla są stawiane piony armii królewskiej, po dwa w rzędzie i kolumnie sąsiadujących z jego tronem. Czarne piony zajmują miejsca przy brzegach planszy.
Hnefatafl mały|207x207px|Plansza do gry w hnefatafl Hnefatafl (niekiedy nazywany współcześnie szachami wikingów) był popularną grą w średniowiecznej Skandynawii i był wspominany w kilku sagach nordyckich. Niektóre z tych wzmianek przyczyniły się do kontrowersji dotyczących możliwego użycia kości podczas gryHelmfrid 2025, s. 10–11, omawia zagadki w sadze o Herwarach (Hervarar saga), które interpretowano jako sugestię używania kości w hnefataflu.. Zasady gry nigdy nie zostały jednoznacznie zapisaneBell 1979, s. 77, a do naszych czasów przetrwały jedynie pionki i fragmenty plansz, więc dokładny sposób rozgrywki nie jest znany. Jeśli kości rzeczywiście były używane, nie zachowały się żadne informacje o tym, w jaki sposób ich używano.