thumb|240px|Grób Jerzego Wróbla na cmentarzu Wojskowym na Powązkach
Jerzy Tadeusz Wróbel (ur. 29 kwietnia 1923 w Warszawie, zm. 10 sierpnia 2011 tamże) – polski chemik, profesor nauk chemicznych o specjalności alkaloidy, chemia organiczna, chemia połączeń naturalnych, związki heterocykliczne, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Urodził się w inteligenckiej rodzinie Antoniego i Zofii z domu Kruś. Ukończył szkołę podstawową, a następnie Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie, w 1941 uzyskał w nim maturę na tajnych kompletach. Od roku 1942 studiował na tajnym Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. W czasie powstania warszawskiego był więziony w koszarach SS przy ul. Rakowieckiej. Ze względu na ciężką chorobę we wrześniu 1944 został zwolniony i przeniesiony do szpitala w Milanówku. Od listopada 1944 do wyzwolenia przebywał w Poroninie.
Od 1945 w Łodzi podjął studia chemiczne, najpierw na Uniwersytecie, a potem na Politechnice. Studia ukończył w kwietniu 1949 otrzymując tytuł magistra inżyniera chemika. Od września 1946 pracował w Katedrze Chemii Organicznej Politechniki Łódzkiej początkowo jako asystent (do 1951), później na stanowisku adiunkta (1951–1953).