mały|Grób Stanisława Dąbrowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Stanisław Dąbrowski ps. „Brzoza”, „Stasiek”, „Witold” (ur. 20 kwietnia 1899 w Mińsku Mazowieckim, zm. 2 maja 1964 w Warszawie) – działacz komunistyczny, organizator PPR i GL w Okręgu Warszawa-Prawa Podmiejska, major Armii Ludowej i sekretarz okręgowy PPR w Siedlcach.
Życiorys Od 1915 pracował w fabryce K. Rudzki i S-ka w Mińsku Mazowieckim, w latach 1919–1922 służył w wojsku. W 1923 wstąpił do KPP, był aktywistą Związku Zawodowego Metalowców w Mińsku Maz. W 1923 wstąpił do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski, rok później założył zakładową komórkę partyjną oraz sekretarzem Komitetu Miejskiego (KM) Komunistycznej Partii Polski, a od 1926 sekretarzem Komitetu Dzielnicowego (KD) i członek Komitetu Okręgowego (KO) Warszawa-Prawa Podmiejska. W 1927 za działalność wywrotową został zwolniony z pracy, w tym samym roku został radnym miejskim z ramienia Jedności Robotniczej. Organizował komitety bezrobotnych, w 1931 zorganizował marsz głodnych. 25 kwietnia 1931 został aresztowany za kolportaż nielegalnej prasy i osadzony w areszcie na ulicy Daniłłowiczowskiej w Warszawie, 1 lutego 1932 skazany przez Sąd Okręgowy (SO) w Warszawie na 2 lata więzienia„Warszawa Prawa Podmiejska 1942-1944, Z walk PPR, GL-AL” praca zbiorowa redakcją Benona Dymka, Wyd.