MON, Warszawa 1973, s. 801–802.. 22 maja wyszedł na wolność uniewinniony przez sąd apelacyjny. Ponownie aresztowany w 1935 w Ostrowi Mazowieckiej za agitację komunistyczną, wypuszczony po roku. W 1937 został sekretarzem Komitetu Okręgowego KPP w Łomży, ponownie aresztowany za organizację demonstracji robotniczej do wybuchu wojny w 1939 odsiadywał karę w więzieniach w Łomży i Płocku. Po wydostaniu się z więzienia w Płocku we wrześniu 1939 przeszedł na tereny zajęte przez ZSRR i włączył się w organizowanie komunistycznego aparatu administracyjnego; m.in. przez pewien czas był zastępcą burmistrza Łomży.

Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w czerwcu 1941 rozpoczął działalność konspiracyjną na Podlasiu i okolicach Mińska Mazowieckiego. Na początku 1942 wraz z innym działaczem komunistycznym, Władysławem Skowrońskim „Młotem”, zaczął tworzyć na tym terenie komórki PPR i GL. Był współtwórcą dowództwa powiatowego GL, Komitetu Powiatowego PPR i oddziału partyzanckiego GL, w skład którego wszedł i brał udział w akcjach bojowych. Od początku 1943 był sekretarzem PPR Okręgu Siedlce. Współpracował z garnizonami i placówkami Batalionów Chłopskich i Armii Krajowej. M.in.