wspólnie z plutonem AK Jana Korzeniowskiego zaatakował posterunek żandarmerii w Broszkowie (zginęło 2 żandarmów, a 2 innych zostało rannych); całością sił dowodził „Brzoza”. Okresowo dowodził oddziałem partyzanckim GL, Gestapo wyznaczyło nagrodę za schwytanie Stanisława Dąbrowskiego w wysokości 100 tysięcy marek. Organizował oddziały Gwardii Ludowej pod dowództwem Piotra Finansowa Piotra i Jana Nalazka Waśka. Od grudnia 1942 do czerwca 1943 był sekretarzem KO PPR w Siedlcach, następnie członkiem sztabu GL Warszawa-Miasto, a następnie sekretarzem Podokręgu Siedlce. 25 września 1943 awansowany do stopnia porucznika zaangażował się w organizowanie oddziału partyzanckiego GL-AL im. Juliusza Słowackiego, a następnie oddziału im. Feliksa Dzierżyńskiego. Razem z Armią Czerwoną wkroczył do Siedlec jako organizator władzy ludowej, powierzono mu funkcję sekretarza Komitetu Powiatowego PPR. Od sierpnia 1944 pełnił taką samą funkcję w Mińsku Mazowieckim, miesiąc później został członkiem pierwszej egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PPR na wyzwolone powiaty województwa warszawskiego oraz członkiem Wojewódzkiej Rady Narodowej.