Kościół Metodystyczny w Polsce W styczniu 1920 roku, gdy Grudziądz znalazł się w odradzającej się po zaborach Polsce, wielu niemieckich metodystów opuściło miasto. Parafia grudziądzka została dołączona do Misji Południowego Episkopalnego Kościoła Metodystycznego w Polsce. Zborem opiekował się Ferdynand Schwarz, miejscowy kaznodzieja. Jednak przez ponad dwa lata zbór nie miał stałego duchownego, a pastorzy dojeżdżali do Grudziądza z Warszawy lub z Chodzieży.
W roku 1927 Konferencja Doroczna zamianowała kaznodzieję Władysława Kamińskiego na kierownika zboru jako pierwszego Polaka. Nominacja kaznodziei Polaka oraz wprowadzenie stałych nabożeństw w języku polskim sprawiły, że do zboru zaczęli napływać Polacy, a parafia stała się dwunarodowa mieszkających na terenie Grudziądza i powiatu grudziądzkiego. W roku 1928 dziesięcioletni okres działalności rozpoczął ksiądz Tomasza Gamble, który wraz z małżonką Fryderyką rozwijał działalność parafialną. Grudziądzka parafia była wspomagana finansowo przez parafie warszawską, wileńską i lwowską dzięki czemu prowadziła dwa sierocińce.