W 1938 roku ostatnim pastorem przed II wojną światową został ks. Emil Majewski. We wrześniu 1939 Grudziądz został włączony do III Rzeszy i nabożeństwa mogły odbywać się tylko w języku niemieckim. Wielu polskich członków zboru zostało deportowanych do Generalnego Gubernatorstwa. Oficjalnie działalność prowadził tylko zbór niemieckojęzyczny.
Okres powojenny Po wojnie dzięki staraniom członków parafii zdołano uzyskać budynek sakralny po niemieckiej Misji Miejskiej, której członkowie opuścili miasto. Pierwsze metodystyczne nabożeństwo odbyło się w czerwcu 1945 roku, a kazanie wygłosił przybyły na uroczystość Superintendent Naczelny, ks. Konstanty Najder z Warszawy.
W roku 1947 do Grudziądza został zamianowany ks. Michał Jamny, późniejszy pastor zboru w Bydgoszczy. W tym okresie parafia gwałtownie się powiększała liczebnie. W latach 1951–1975 pastorem był ks. Kazimierz Milewski. W roku 1975 skierowano do Grudziądza studenta teologii Jana J. Ostryka, który pozostał w parafii przez 13 lat. W czerwcu 1988 roku do opieki nad parafią zamianowano Grzegorza Ruszczyńskiego. Powołał on filię Szkoły Języka Angielskiego (ELC) oraz Językową Szkołę przyparafialną dla dzieci i młodzieży młodszej.
W roku 1994 kolejnym duchownym w Grudziądzu został ks. Waldemar Eggert, a w 2004 ks. Waldemar Dąbrowski.
Przypisy
Ewangelicko-Metodystyczna Grudziądz Grudziądz, Ewangelicko-Metodystyczna