Przyznawał każdemu Burowi obywatelstwo, ustanawiał wersję kalwinizmu wyznawaną przez Holenderski Kościół Reformowany (Nederduitsch Hervormde Kerk, NHK) jako religię państwową, wprost zabraniał niewolnictwa oraz wzywał do utrzymywania przyjaznych relacji z innymi państwami. W przypadku wątpliwości interpretacyjnych zalecał odwołanie się do prawa dawnej Republiki Batawskiej.
Konflikty wewnętrzne oraz przybycie do Natalu Rządy Retiefa w zasadzie od samego początku były naznaczone licznymi trudnościami. Musiał się zmierzyć z charakterystycznym dla burskiej kultury skrajnym indywidualizmem oraz znacznym rozproszeniem społeczności która złożyła władzę w jego ręce. Szybko też zaczęto podważać podstawy prawne, na których oparł się Retief. Wspomnianej wyżej konstytucji nie uznał Andries Hendrik Potgieter, który wraz ze swoimi zwolennikami udał się w 1838 na północ. Sprzeciwił jej się też Piet Uys. Skupiając w swoich rękach większość władzy, przejawiał skłonności dyktatorskie, co było powodem krytyki, między innymi ze strony początkowo popierającego go Gerrita Maritza. Opowiadał się za dalszą migracją w kierunku Natalu. Ostatecznie to właśnie ten region został wybrany przez większość trekerów.