Współpracował z Komitetem Wyzwolenia Narodów Rosji (KONR). Po zakończeniu wojny kontynuował swoją działalność w alianckich strefach okupacyjnych. Był też redaktorem działu religijnego w piśmie „Echo”, wydawanego w Ratyzbonie. W 1949 wyjechał do Argentyny. Został duchownym w katedralnym soborze Św. Trójcy w Buenos Aires. Od 1955 był protoprezbiterem cerkwi Kazańskiej Ikony Matki Bożej. Ponadto był autorem licznych artykułów w piśmie religijnym „Nowoje Słowo”. Od połowy lat 50. współpracował z monachijskim Instytutem Badań Historii i Kultury ZSRR. W 1960 przeniósł się do USA, kiedy metropolia północno-amerykańska wyznaczyła go na protoprezbitera katedralnego soboru Trójcy Świętej w San Francisco, a następnie w Syracuse. Zajmował się również tłumaczeniem na rosyjski amerykańskiej literatury na potrzeby uniwersytetu w Syracuse. Od 1964 służył w cerkwi Zwiastowania pod Bostonem. Pisał artykuły w piśmie „Nowoje Russkoje Słowo”. Był autorem licznych artykułów i publikacji o historii Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej. W 1968 został protoprezbiterem cerkwi Przenajświętszej Bogurodzicy w Bostonie. W 1975 została wydana bibliografia jego publikacji pt. „Cerkow' i rieligija w SSSR”.

Linki zewnętrzne Biografia Dmitrija W. Konstantinowa (jęz. rosyjski) Kolejna biografia Dmitrija W. Konstantinowa (jęz.