HMS „Falmouth” zaś płynąc z prędkością dwóch węzłów (3,7 km/h) przeciął Standlinie II i został zatopiony przez „U-63” około północy z 20 na 21 sierpnia.
17 czerwca Kapitänleutnant von Bothmer został odwołany ze stanowiska dowódcy okrętu, na które powołano jego 31-letniego znajomego ze szkoły Kapitänleutnanta Gerharda Muhle, razem z którym wstąpił do marynarki wojennej w kwietniu 1902 roku. 9 lipca na zachód od Orkad okręt dowodzony przez nowego kapitana zatopił hiszpański 1.161-tonowy parowiec „Iparraguirre” transportujący drewno kopalniane do Santanderu z miejscowości Piteå i Bergen.
„U-66” pojawia się następnie pod koniec 1916 roku jako jeden z okrętów podwodnych eskortujących statek-pułapkę do północnego Oceanu Atlantyckiego. SMS „Wolf” dowodzony przez Karla Augusta Nergera 30 listopada rozpoczął trwającą 15 miesięcy wyprawę na wody oceanów: Indyjskiego i Spokojnego. W czasie wypełniania powierzonych sobie obowiązków „U-66” zatopił 11 grudnia w odległości 4 mil morskich (7,4 km) na południowy zachód od wyspy Ryvingen norweski 1,090-tonowy parowiec „Bjor” płynący z Göteborga do Hull. Całej załodze udało się przeżyć, a 14 grudnia została ona bezpiecznie wysadzona na ląd. 11 grudnia „U-66” zatopił także niedaleko wyspy Oxö w pobliżu miejscowości Tornio na granicy szwedzko-fińskiej 311-tonowy szwedzki statek „Palander”.
Nieograniczona walka okrętów podwodnych