Alkalia przyśpieszają tę reakcję.
Pod ciśnieniem atmosferycznym rozkładają się przed osiągnięciem przewidywanej temperatury wrzenia na stabilne produkty. Są słabo rozpuszczalne w wodzie, dobrze w rozpuszczalnikach organicznych. Z kwasami łatwo tworzą sole.
Działanie + Toksyczność iperytów azotowych (mg·min/m³) Metoda HN-1 HN-2 HN-3 LCt50 (inhalacja) 1500 3000 1500 LCt50 (skóra) 20 000 brak danych 10 000 ICt50 (skóra) 9000 6000–9500 2500 Pomimo pewnych różnic pomiędzy iperytami azotowymi a iperytem siarkowym, ogólny mechanizm działania i objawy wynikające z narażenia są bardzo podobne. Zbliżone mechanizmy działania, a zwłaszcza zdolność do niszczenia komórek, sugerowały, że iperyty azotowe mogą być potencjalnymi lekami przeciwnowotworowymi. Badania wykazały zmniejszanie się guzów nowotworowych po terapii chlorometyną (HN-2), która stała się niegdyś jednym z najskuteczniejszych leków przeciwnowotworowych. Była stosowana przez wiele lat, jednak z czasem została wyparta przez mniej toksyczne i skuteczniejsze leki.