W tym czasie dowództwo Armii Północno-Zachodniej gen. Nikołaja N. Judenicza zwróciło się do aliantów, aby wspomogli walki z wojskami bolszewickimi. W odpowiedzi Francuzi wymogli na Finach przesłanie do Rosji 2 czołgów FT-17. 17 października 1919 r. przybyły one do Tallinna. Do pierwszej walki doszło w dniach 27–31 października tego roku w rejonie Narwy. Po przejściu szlaku bojowego wojsk Białych pod Piotrograd i z powrotem do granic Estonii czołgi zostały czasowo przekazane armii estońskiej, po czym w kwietniu 1920 r. powróciły do Helsinek. Z uwagi na ich znaczne zużycie techniczne Francuzi wymienili je na 2 nowe maszyny FT-17, które przetransportowano pod koniec września tego roku.
W 1921 r. Finowie dokupili w firmie Jules Weitz 16 specjalnych platform do transportu czołgów, zaś do ich holowania 6 ciągników Lahti. Na pocz. września tego roku pułk pancerny przeniesiono do Poltinaho pod Hämeenlinna. Nowym jego dowódcą został płk Aarne Sihvo. Na pocz. lat 20. podjęto próby zakupów nowego sprzętu pancernego. W zainteresowaniu ministerstwa obrony znalazł się francuski pojazd kołowo-gąsienicowy Chenillette St. Chamond wz. 1921. W 1923 r. został zakupiony 1 taki pojazd w celach testowych.