3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1014. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Do jesieni 1926 roku pełnił służbę w 26 pułku piechoty we Lwowie, a później w Ekspozyturze Oddziału II Sztabu Generalnego we Lwowie. W okresie od 2 listopada 1926 roku do 31 października 1928 roku był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu studiów i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego został przydzielony do dowództwa 9 Dywizji Piechoty w Siedlcach i wyznaczony na stanowisko oficera sztabu. W grudniu 1929 roku powierzono mu pełnienie obowiązków szefa sztabu tej dywizjiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 20 z 23.12.1929 r.. 27 stycznia 1930 został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 20. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku szefa sztabu 9 Dywizji Piechoty. Jesienią 1931 roku został przeniesiony do 59 pułku piechoty wielkopolskiej w Inowrocławiu, w którym odbył staż liniowy na stanowisku dowódcy batalionuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 7 z 23.10.1931 r.. W 1933 roku został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty w RembertowieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 2 z 26.01.1934 r..