Pakistańskie Siły Powietrzne (PAF; ang. Pakistan Air Force; urdu پاک فضائیه Pak Fiza'ya) – jeden z rodzajów Pakistańskich Sił Zbrojnych. Ich głównym zadaniem jest kontrolowanie pakistańskiej przestrzeni powietrznej, uzyskiwanie przewagi w powietrzu i wspieranie oddziałów innych rodzajów Sił Zbrojnych. W 2010 roku liczyły 65 000 ludzi, w tym 3000 pilotów i miały na wyposażeniu 453 myśliwce.
Historia Początki (1947–1951) mały|Pakistański Hawker Sea Fury w wersji szkolnej Pierwsza baza lotnicza na terenie obecnego Pakistanu została założona przez Brytyjczyków Base Drigh Road w Karaczi w 1933 roku (obecnie baza Faisal). Oficjalnie Royal Pakistan Air Force powstały 15 sierpnia 1947 roku.
Oficjalnie, w wyniku podziału Royal Indian Air Force, Pakistan winien był otrzymać 20% sprzętu po RIAF. W rzeczywistości, na początku pakistańskie siły powietrzne miały 16 myśliwców bombardujących Hawker Tempest, 12 maszynami treningowymi North American T-6G Harvard i 7 de Havilland Tiger Moth, a także dwoma transportowcami Douglas C-47 Skytrain. Sprzęt był w bardzo złym stanie technicznym, często uszkodzony, a do jego naprawy brakowało części zamiennych. Personel składał się z 220 oficerów i 2112 podoficerów i żołnierzy, rozmieszczonych w pięciu bazach;