W odpowiedzi papież Leon XII nakazał hierarchii greckokatolickiej informowanie Stolicy Apostolskiej o każdym duchownym kierowanym do Ameryki, podporządkowywania przybyłych kapłanów hierarchom obrządku łacińskiego i rekrutowania ich wyłącznie spośród celibatariuszy. Duchowni żonaci już przebywający w Ameryce mieli zostać odesłani do Europy. Decyzja papieża została odebrana przez amerykańskich grekokatolików jako akt dyskryminacji. Ponadto amerykańscy biskupi łacińscy niejednokrotnie nakładali na żonatych kapłanów unickich zakazy sprawowania nabożeństw. Skargi Rusinów nie przynosiły rezultatów.
Niezadowolenie duchownych i świeckich grekokatolików doprowadziło do fali wystąpień z Kościoła i katolickiego i przechodzenia do różnych Kościołów protestanckich działających w Ameryce, przede wszystkim zaś do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, który od końca XVIII w. prowadził na kontynencie amerykańskim swoją misję, zaś od 1840 – odrębną eparchię.