W lutym 1935 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 Morskiego Batalionu Strzelców w Wejherowie. W listopadzie 1935 został dowódcą 1 pułku piechoty Legionów. Na pułkownika awansował ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 31. lokatą.
Po wybuchy II wojny światowej, w czasie kampanii wrześniowej, walczył na czele 1 pułku piechoty, wchodzącego w skład Grupy Operacyjnej „Wyszków”. 14 września 1939 został ranny pod Trzcińcem, a po agresji ZSRR na Polskę – w trakcie pobytu w szpitalu w Zaleszczykach – dostał się do niewoli sowieckiej. Został osadzony w obozie jenieckim w Starobielsku, skąd jesienią 1939 wysłał jedyny list do żony Zofii, przekazany przez ich dzieci do zbiorów Muzeum Katyńskiego – wśród innych archiwaliów i fotografii. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pochowany w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.
Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 został awansowany pośmiertnie na stopień generała brygady.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.