W roku 1936 powstał zbór w Januszkowie (późniejsza nazwa: Nowa Wieś Wielka), składający się z 16 głosicieli. W roku 1937 zbór w Bydgoszczy liczył 20 osób. W roku 1939 w zborze w Brzozie działało 12 głosicieli, w Bydgoszczy – około 40, a w innych miejscowościach na Kujawach – około 35. Od połowy lat 30. XX wieku działalnością objęto już całe województwo.
Prześladowania w czasie II wojny światowej W czasie II wojny światowej wielu wyznawców z tego terenu zginęło w hitlerowskich obozach koncentracyjnych. Niektórzy przebywali w niemieckim obozie przesiedleńczym w Potulicach czy też w KL Stutthof.
Okres powojenny (1945–1950) Pierwszy powojenny wyznawca w Toruniu przyjął chrzest w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen. W 1945 roku w Toruniu ochrzczone zostały kolejne dwie osoby. W tym czasie tamtejszy 11-osobowy zbór objął działalnością okolice Aleksandrowa Kujawskiego.
30 kwietnia 1947 roku w Bydgoszczy odbyła się konwencja (zgromadzenie) z udział ponad 1500 obecnych. Na terenie województwa bydgoskiego działało 25 zborów. Powstały nowe grupy m.in.