Pracę doktorską pisaną pod kierunkiem prof. Pierre Renouvina, poświęconą kwestii polskiej w polityce Napoleona III, obronił w 1955 roku. Po opuszczeniu Francji rozpoczął pracę jako opiekun polskich studentów w Cork w Irlandii, po czym przeniósł się do Surrey w Wielkiej Brytanii, gdzie w szkole średniej nauczał historii oraz języka francuskiego. W tym czasie zaczął publikować artykuły naukowe w czasopismach wydawanych we Francji i Włoszech. Habilitację (Napoleon III, l’Europe et Pologne en 1863-1864) napisał pod kierunkiem gen. Mariana Kukiela ukończył na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie w Londynie w 1964 roku. Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie (od 1963).
W 1963 roku otrzymał stanowisko profesorskie na Saint Mary’s University w Halifaksie (Kanada). Po przejściu na emeryturę w 1984 roku uczył jeszcze kilka lat, uzyskując status profesora emerytowanego w 1988 roku. Nadal jednak pracował naukowo, publikując w różnych czasopismach historycznych w Ameryce Północnej i Europie. Zmarł nagle w 2001 roku.