Steven Pinker argumentuje, że obiektywne wskaźniki jakości życia, takie jak długość życia, poziom ubóstwa, śmiertelność dzieci i alfabetyzacja, systematycznie się poprawiają, co podważa tezę o strukturalnej negatywności ludzkiego istnienia.
Inne stanowiska krytyczne Konrad Szocik wskazuje na fundamentalną niezgodność antynatalizmu z zasadą dobroczynności prokreacyjnej (Principle of Procreative Beneficence), zgodnie z którą rodzice powinni starać się dać życie dziecku o jak najlepszych perspektywach. Zasada ta zakłada pozytywną wartość istnienia i stoi w bezpośredniej opozycji do antynatalizmu.