Krytycy zarzucają Cabrerze, że jego opis ludzkiej kondycji pomija pozytywne aspekty egzystencji i opiera się na jednostronnie pesymistycznej selekcji danych.
Imperatyw praktyczny Cabrera, Benatar i Akerma argumentują, że prokreacja narusza imperatyw praktyczny Immanuela Kanta, ponieważ człowiek może zostać stworzony dla dobra rodziców, ale nie dla własnego dobra, co czyni go środkiem do celu. Heiko Puls przyznaje, że rozważania Kanta mogą prowadzić w kierunku antynatalizmu, ale wskazuje, że Kant odrzuca to stanowisko w swojej teleologii ze względów metaetycznych.
Brak możliwości uzyskania zgody Seana Shiffrin argumentuje, że prokreacja jest moralnie problematyczna, ponieważ nie jest możliwe uzyskanie zgody od osoby, która ma zostać stworzona, a potencjalne krzywdy mogą być ogromne.
Negatywny utylitaryzm Zgodnie z negatywnym utylitaryzmem istotniejsze moralnie od maksymalizowania szczęścia jest minimalizowanie cierpienia. Hermann Vetter konstruuje matrycę decyzji, z której wynika, że niestworzenie dziecka jest zawsze moralnie wskazane, ponieważ eliminuje ryzyko nieszczęścia przy braku strat. Stanowisko to jest jednak przedmiotem poważnej krytyki: R.N.